Zon, zee en strand

Afgelopen weekend een heerlijk weekendje zon, zee en strand zo'n 200 kilometer ten zuiden van Tokyo. Genieten; wakker worden met uitzicht op zee, om vervolgens te gaan ontbijten op het privé strandje. Velen van jullie zullen wel denken "tja, dat is toch niet zo boeiend, dat doet Jan Modaal tegenwoordig ook in Thailand", maar dit is gewoon niet wat ik ook nog verwachtte tegen te komen/ervaren in Japan. "Been there, done that" update:
* Tokyo DisneySea: Briljant, op een woensdagavond als een gek alle atracties af zonder in de rij te hoeven staan. De spannendheid viel mee, maar Japanners passen echt perfect in dat hele Disney-plaatje. Jong, oud, man of vrouw iedereen ging toch met tenminste één tas vol Disney gadgets naar huis. Daar kunnen wij Nederlanders nog wat van leren ;)

* Baseball wedstrijd: Laten we het houden op "drie maal wordt scheepsrecht". Gisteren voor de tweede keer een poging gedaan om tussen de Japanners een baseball wedstrijd bij te wonen. Dit keer ging de wedstrijd, ondanks de regen en bliksem, wel gewoon door, maar om nu te zeggen dat ik er blij van werd. Het idee heb ik te pakken, ik kan me al indenken dat het met beter/mooi weer een mooie gewaarwording is, dus op naar poging nummer 3!

Nomikai, presentatie, tests en KNO ;(

Zomaar wat teksten die je in het straatbeeld van Tokyo tegenkomt.......... Fascinerend!

Snel meer......

"Ja, laten we morgen naar Kyoto gaan…"

"...morgen naar Kyoto gaan?" "Tja, waarom niet..." Zo begon het afgelopen donderdag, nou ja, nu moet ik niet liegen... Jul heeft wat connecties zo hier en daar in Japan en mocht het nu net het geval zijn dat we erg welkom waren bij één van deze connecties (lees: je zorgt maar dat je komt). Kleine kanttekening, de Japanse dame in kwestie vertrekt over een paar weken voor een paar maanden naar Hawaii (Japan is zooooow warm en vochtig in de zomer...), dus het was NU of NU.....

Wij vrijdag na het werk als een gek de Shinkansen in, maar het was het waard! Een super logeerplek midden in Kyoto, heerlijke ontbijtjes, stoomcursus spiritualiteit (2 kapotte kleerhangers, o nee, een soort wichelroede) en kennismaking met een aantal Japanse insights die anders aan onze neus voorbij waren gegaan. Daarnaast hebben nogmaals rondgestruind bij de Fushimi Inare Shrine. Dit keer hadden we, in tegenstelling tot in februari, wel tijd om het hele rondje te lopen en alles op ons dooie akkertje te bekijken. Nou ja, dooie akkertje.... `s Middags stond er een rondleiding door twee van de vijf geisha-districten in Kyoto op het programma. Een Canadees die met een voormalig geisha getrouwd is en dus redelijk ingeburgerd in het wereldje, wist op een vermakelijke manier ons ook enige insights in dit toch wel heel aparte wereldje te geven. De meeste mensen zullen "Memoirs of a Geisha" wel gezien of gelezen hebben, ik ook, maar pas nu werd me duidelijk dat deze wereld dus echt bestaat en in al die jaren niet echt veel veranderd is. Hoogtepunt van de rondleiding waren toch wel de vele maiko`s die, ondanks de regen, zomaar in het "wild" rondliepen. `s Avonds met onze gastvrouw gegeten in een leuk Japans restaurantje, waarna we nog even thee zouden gaan drinken bij een vriendin van haar..."het is wel een Japans huis hoor...". Een Japans kasteel zal je bedoelen; geweldig, ontelbaar veel tatami kamers, een aantal tuintjes en een familie museumpje en dat alles midden in de stad. Als klap op de vuurpijl kregen we thee met kaakjes op z`n Japans ;). Lekker denk je, nou, die thee moet je, na de beschilderingen op het kopje uitvoerig bekeken te hebben, in drie teugen opdrinken en daar moet je nog best wel je best voor doen.
Zondagochtend was het alweer vroeg dag, de en Arashiyama stonden op het programma. Als twee chicks-on-a-mission hebben we tussen potjes, pannetjes, lifjes en lafjes gezocht naar die ene tweedehands kimono. De score na een paar uurtjes struinen, passen en afwegen; een obi en kimono voor Jul en ik ga de uitdaging een ander keer opnieuw aan....Na deze strooptocht zijn we richting Arashiyama gereisd om met eigen ogen een pittoresk theehuisje in de bergen langs de rivier te bewonderen. Genietende van de rust en het uitzicht vanaf het boomhut-achtige terras, onder het genot van een kopje thee toch eens even mijn ietwat vreemde fotografie-technieken onder de loep genomen... Op de achtergrond hoorden we al wat geluiden, enigszins afgeleid zijn we op zoek gegaan naar de bron van het geluid. Ja hoor, we vielen met onze neus in de boter, opnieuw een rondtocht met mikoshi, dit keer met een wat vriendelijker karakter. Helaas was het alweer tijd om met onze grote vriend "de Shinkansen" huiswaarts te keren na een geweldig weekend.

Beetje off-topic, maar ik heb er een nieuwe hobby bij die ik jullie niet wil onthouden;) Te weten; purikura, oftewel [purinto kurabu], oftewel print club ;) Tja, hier gaat het "een foto zegt meer dan duizend woorden" misschien toch wel op, of de dooddoener "je had er bij moeten zijn"......

Ps. Voor diegenen die interesse hebben in het fenomeen `geisha` (of een goed excuus zoeken om te sog-en):
* Onze gids vertelde dat hij had meegewerkt aan BNN at Work (aflevering 6, Bridget als geisha).
* De eerste niet-Japanse geisha/maiko (die eigenlijk nooit officieel is toegetreden tot "de wereld").
* Vorig jaar is er wel een niet-Japanse officieel in training gegaan om geisha te worden in Tokyo.

Om even terug te komen op mijn vreemde fotografie-techniek; een poll, uitslag en uitleg volgt later.

Zomaar wat impressies....

Hier kan je naar blijven kijken, Shibuya crossing. Vanuit de Starbucks, onder het genot van een Frappuccino welteverstaan ;)

Een stad als Tokyo kent natuurlijk zijn festivals; over sommige hoor je de week nadat het festival heeft plaatsgevonden en sommige staan al ver voor het festival plaatsvindt in de belangstelling. Zo ook het Sanja matsuri; enorme aantallen bezoekers werden verwacht, Yakuza relletjes (Japanse maffia) etc. Van dit alles heb ik niet heel veel meegekregen, gefascineerd door de enorme mikoshi die werden rond gedragen en door afgepeigerde, maar toch voldaan uitziende mensen.
Een geweldig parkje waar je niet zomaar tegenaan loopt, maar het stond al een tijdje op mijn verlanglijstje, dus het moest er toch maar eens van komen. Dit "verlanglijstje" verdient misschien enige toelichting. De eerste week in Japan stond toch wel een beetje in het teken van "mijn reisgids is de beste.... nee, die van mij....". Tja, dan heb je in Nederland vier maanden keihard lopen knallen en sta je uiteindelijk met z'n allen in Japan, maar dan moet er natuurlijk wel weer iets anders worden bedacht om elkaar mee af te troeven. De reisgidsen..... De eerste overlopers werden na een aantal weken al gesignaleerd, natuurlijk onder het mom van "ja maar deze is net uit".... Een toppertje is toch wel de Rough Guide Tokyo, met op de eerste pagina een top 20. Zo'n top 20 vraagt er natuurlijk om "afgewerkt" te worden en dan belandt je dus in een parkje als Happo-en ;)
* Voor de Lonely Planet fans onder ons ;( "Lonely Planet`s bad trip"
Japanse creativiteit, ik kan er een boek over schrijven, maar ik zal jullie hier verder niet te veel mee vervelen. Een kleine illustratie van Japanse creativiteit was misschien wel het Design Festa. Een enorme beurs voor en door creatievelingen met als thema "you name it, we have it"(??). Ja, letterlijk alles en iedereen werd hier tentoongesteld, variërend van "de moeite waard" tot "WAT????"........ Het was me al eerder opgevallen dat naast het leven in het keurslijf waarin veel Japanners doordeweeks toch wel zitten, veel Japanners zich ook kunstenaar noemen en erg overtuigd zijn van hun kunnen als kunstenaar, deze tegenstelling fascineerd me enorm. Maar, kijk naar de foto's en oordeel zelf ;)

Lein in Japan

Lein is zo lief geweest om een stukje te schrijven over haar bezoek aan mij in Japan.

Be heeft mij gevraagd een stukje te schrijven voor haar weblog en natuurlijk wil ik mijn ervaring in Japan beschrijven. Voor mij is Japan een land waar je je meteen thuis voelt. Ondanks de grote cultuurverschillen en natuurlijk de taal waar je niks van begrijpt, zijn de mensen zo ontzettend vriendelijk en behulpzaam. Wanneer ik weer eens de weg kwijt was en een beetje verloren naar een grote kaart stond te staren, kwam er altijd wel iemand naar me toe om in gebrekkig Engels te vragen waar ik naartoe moest. Ik heb me er ook over verbaasd hoe eerlijk de mensen in Japan zijn. Wanneer ik een grote stad bezoek, moet ik altijd heel krampachtig op mijn spullen letten, maar daar heb je in Tokyo geen last van. Je kan je waardevolle spullen onbewaakt aan een tafeltje achterlaten in de Starbucks wanneer je even een kop koffie gaat halen. Waar kan dat nou nog?

Niet alleen de vriendelijke Japanners hebben mijn hart gestolen, maar ook de schoonheid van het land! Wanneer je door de immense straten van Tokyo wandelt sta je versteld van alle neon-lichten en grote video-schermen. De immense gebouwen van Tokyo worden afgewisseld door hele mooie parken, waar je helemaal tot rust komt. Samen met Be heb ik tripjes gemaakt naar het binnenland. De welbekende Mount Fuji hebben we bezocht, we hebben de mooiste tempels van Japan gezien, kortom Japan heeft heel veel te bieden! Ook ben ik heel enthousiast geworden van Japanse tradities, zoals het bezoeken van Japanse badhuizen (onzins), de theeseremonies en het heerlijke Japanse eten!

Kortom, voor mij was een reis naar Japan en reis om nooit te vergeten!

Golden Week

Golden Week, een periode met veel feestdagen: de verjaardag van de vorige keizer, constitution memorial day, groendag en kinderdag. Voor de Japanners een kleine verplichte adempauze, want vakantie opnemen doe je alleen als het moet of als het niet anders kan. Deze karoshi (jaja, deze is voor jou pap ;))-terugdringende-dagen heb ik volledig benut om, door de Japanner geïnspireerd, zo veel mogelijk in een zo kort mogelijke tijd te zien en doen. Dit alles samen met Lein, die 2,5 week op bezoek is. Zo leuk om iemand een kijkje in de keuken van mijn-Tokyo/Japan-leventje te geven. Snel een foto-update van de afgelopen periode.....

Liefs!

Ps. Misschien vraagt het karoshi-verhaal om een kleine toelichting. Al sinds september is het enige Japanse woord dat mijn vader ergens heeft opgepikt en onthouden "karoshi", dit heb ik dus meerdere malen naar mijn hoofd geslingerd gekregen..... Niets verontrustends dus ;)

Lein heeft al snel kennis gemaakt met de grote tegenstellingen in Japan, alleen al in Tokyo, het ene moment sta je op Ginza en het andere moment ben je je ritueel aan het reinigen. Helaas moest ik overdag gewoon werken, op het fietsje richting Shiodome met een tussenstop in Tsukiji voor een heerlijk sushi-ontbijtje ;)
In het weekend en tijdens mijn vrije dagen hebben we Nikko, Hakone en de Fuji-5-Lakes bezocht. We hebben genoten van natuur, tempels, onsens en....Mount Fuji!
Nog wat activiteiten die we hebben ondernomen; een balletje slaan, Dance Dance Revolution (mijn favoriet, maar winnen van Lein was lastig), Yokohama (waar je je even in China waant), hmmmm.... te veel om op te noemen....

Het reilen en zeilen in Tokyo; weekenden, stage en JNI

Behalve weekendjes en tripjes buiten Tokyo zit ik natuurlijk gewoon het grootste gedeelte van de tijd in deze geweldige stad. Zomaar wat dingetjes die ik de afgelopen weken heb gedaan en gezien.....* Het uitzicht vanuit één van de hoge gebouwen die de stad rijk is op mijn plekje in Harumi. * Hamarikyu, een geweldige, serene Japanse tuin in de buurt van mijn stageplek en huis.
* Als een echte Nederlander veel spulletjes verzamelen om mijn kamertjes mee in te richten....
* De Rainbow Bridge; hier kijk ik op uit vanuit mijn balkonnetje.
* Tot slot wat kiekjes die een inzicht geven in de manier waarop wij onze vrije uurtjes doorkomen, een intiem jazz barretje in Takadanobaba en gekke bekken trekken in een Hans-en-Grietje cafeetje in Jimbocho. Dit laatste vraagt om enige uitleg; sommige mensen kunnen niet zonder drank, sigaretten, mannen/vrouwen, eten (chocola) etc. Je hebt er alleen ook wel eens eentje tussen zitten die niet zonder haar fototoestel (You can, Canon) kan, met dit als resultaat ;) (en een blog met geweldige foto`s).

* Maak kennis met mijn favoriete Japanse lekkernij, de traditionele mochi in een modern jasje, mochi cream, jammie.

* Maar ook serieuze(re) zaken komen aan bod, een bedrijfsbezoek aan Sony Computer Entertainment, waar, na het luisteren naar een PR-praatje, het kind in ons toch wel een beetje naar boven kwam zo tussen al die spelcomputers. Ik kan je vertellen dat een simpel balletje-in-een-gaatje spelletje op zo`n PlayStation 3 nog best lastig is....

* Op de zondagen in Tokyo willen we nog wel eens crashen in het Yoyogi park. Op zondag komt hier een bonte verzameling van mensen samen om ieder zijn/haar eigen kunstje te oefenen/vertonen. Tapdansers, vuurspuwers, rock-en-rollers, frisbee-ers, skaters, percussionisten, mensen die traditionele instrumenten bespelen etc. En dit alles tussen de 'gewone Japanners' die wederom op een kleedje hun ding aan het doen zijn, of hun hondje (veredelde knuffelbeesten in designers-outfits) aan het uitlaten zijn (maar poepen/plassen doen ze volgens mij niet??).

* Tot slot nog een andere leuke weekend-bezigheid; je letterlijk in allerlei hoeken en gaten van Tokyo wringen. Tja, als je daarmee je bijdrage kan leveren aan het werk van een Japanse artiest in spé.....

[Djakkuh Djonson], beroep [myuudjishon]. Ja, je weet wel, die van de Banana Pancakes en Better Together. Waaw! Hoe leuk om tussen de Japannertjes van de muziek van Jack Johnson te genieten. Dit bij voorkeur zonder beweging van mond en lichaam, en geluid produceren is eigenlijk al helemaal 'not done'. Dit Hawai-born, nature loving lekkertje werd ook nog eens vergezeld door een viertal, geweldige, gitaar-spelende, rondbuikige Hawaianen.....Nou, die voetjes gingen wel degelijk van de vloer ;)

Ps. Ook de blogpost "Kansai trip" heb ik ge-update met foto's en verhalen, dus even door scrollen naar beneden......

Terugblik Kyoto: zoek het verschil......

Kyoto, de plek waar de geisha cultuur nog enigszins aanwezig is in het straatbeeld. Maar een echte geisha of maiko kom je niet zomaar tegen. Wow, wat werden we enthousiast van de eerste geisha die we zagen in Kyoto. Helaas een kleine deceptie; ook Japanse meisjes doen aan verkleedfeestjes. Dit wordt echter wel wat professioneler aangepakt dan onze verkleedfeestjes. Voor heel veel geld worden ze in een geisha pakje gestoken, inclusief haar en make-up. Aan het einde van dit dagvullende programma gaat het gezelschap voor een foto-shoot de stad in...... Ja, je raadt het al, dit waren dus de eerste geisha die wij in Kyoto tegenkwamen.

Wel hadden wij het geluk op het moment van een festival in Kyoto te zijn. Op dit festival werd thee geschonken door geisha. Wij waren op deze plek echter niet de enige die een glimp wilden opvangen van de geisha, een horde Japanners met mega professionele camera's waren ook van de partij. Dit was voor ons wel het bewijs dat we hier niet "genept" werden en dat het om echte geisha ging.

Tot slot nog een derde soort geisha en samurai; gekke Nederlanders die in een pretpark zich verkleden om vervolgens op de foto te gaan in welgeteld 5 minuten per persoon.......

Hanami

Hanami, een begrip waar je niet om heen kan in Japan. Als nuchtere Nederlander, en voor de nuchtere Nederlander, kan "hanami" het beste worden omschreven als één grote kermis die "bloemetjes kijken" heet. Zoals op de foto's te zien is, heb ik meerdere keren van dit festijn mogen genieten; met mijn mede-JPP-ers, met collega's van een mede-JPP-er en natuurlijk op de vierkante meter met héél veel Japanners. "Hanami verbroedert". En eigenlijk gaat elk hanami feestje volgens hetzelfde concept: kleedje, veel eten, veel drank en tot slot een groepsfoto ;) Maar, eerlijk is eerlijk, die kersenbloesem zo overal om je heen in de hele stad en in alle parken geeft wel een heel bijzonder effect/gevoel (zeker als het een beetje waait, dan sneeuwt het bloesem) en dan die gekte daarom heen, je gaat vanzelf meedoen.

Tripje Hakone

Na ruim twee maanden Japan vond ik het toch wel tijd worden om die Mount Fuji met eigen ogen te bewonderen. Vanuit de Shinkansen naar Kyoto hadden we al wel een glimp opgevangen, maar het zicht op Mount Fuji vanuit Hakone geeft toch wel een bijzondere dimensie aan het "begrip Mount Fuji". Op plaatjes, in boeken, magazines, schilderijen, het is veel Mount Fuji wat de klok slaat in Japan. Maar dat ene moment; heldere lucht, een ietwat onstuimig meer met een knalrode tori en dan die perfect gevormde met sneeuw bedekte berg........

Daarnaast was het ritje trein, gondel, piratenschip een bijzondere ervaring ;) Maar het eten van twee, in thermisch water gekookte, zwarte eieren levert me wel 14 extra levensjaren op, laten we dat dan maar geloven. Na deze toch wel een beetje aparte ervaringen kon een duik in een koffie/wijn/saké/sakura bad er ook nog wel bij. Moe maar voldaan konden we na dit weekendje aan de terugreis naar Tokyo beginnen.

Bewijs: still alive & in Japan!

Deze foto wil ik jullie niet onthouden, snel meer! XxX

Ik ga vanavond Japans dromen....

Mijn stage is begonnen, mijn eerste dagje volledig Japans brabbelen zit erop, maar ik verwacht wel vanavond Japans te gaan dromen ;) Wat een taal....

Vandaag de hele dag op sleeptouw genomen door een HR-mannetje, alle standaard eerste-dag-dingetjes geregeld en morgen gaat het echte werk beginnen op de afdeling "Idea Development Center".

Voor de liefhebbers;
* Het bedrijf (voor fans van de Japanse taal) en de partner-bedrijven 1/2

Verhuizing

Weg uit het hotel, dus nu eigen ontbijtjes verzorgen, schoonmaken en bed opmaken, maar wat heerlijk! Samen met twee "mede-JPP-sters" heb ik de eer om in een appartementen-complex van de gemeente te wonen. Ik woon op een opgespoten eilandje in de baai van Tokyo, dichtbij het centrum op vier-hoog met uitzicht op de Rainbow Bridge in de baai. Eigen keuken, badkamer, slaapkamer en woonkamer (inclusief kotatsu) en dat alles in "Japanse-stijl", wat wil je nog meer..... Het eerste kaasfondue-feestje is al gegeven ;)
Liefs!

Ps. Mijn adres blijft gewoon hetzelfde, dus post blijft welkom op:

Japan 104-0061
Tokyo, Chuo-ku, Ginza 1-Chome
Chuo City Office Kyobashi Plaza Bldg. 3F 25-3
Nichi-ran Gakkai
t.a.v. Bemarean van der Walle

Kansai trip

Jaaaaa, de lessen zitten erop! Testen allemaal lekker en prima afgerond, dus tijd voor een korte vakantie! Te weten een tripje naar Kyoto en omgeving, volledig georganiseerd ;)
Ik verwacht de foto's van dit alles snel te krijgen, zal zo snel mogelijk uitgebreid verslag doen.

***********************************************************************

Het heeft even geduurd, maar nu eindelijk zijn ze er dan, de foto's van de Kansai trip eind februari. Zoals ik hierboven al schreef, de trip was volledig georganiseerd, dit betekent in Japan dat alles op 1 minuut (ok, misschien 5 minuten) nauwkeurig vast staat. Op dag 1, na al onze bagage in één hotelkamer te hebben gedropt (18 keer tenminste 2 stuks bagage) zijn we per shinkansen vertrokken richting Kyoto. In Kyoto aangekomen zijn we per bus langs een aantal bezienswaardigheden gereden om vervolgens 's avonds naar Mount Hiei te gaan, de bakermat van een specifieke vorm van het Boeddhisme. De volgende ochtend stond er een Zen meditatie (Zazen) gepland in een tempel op de berg, dit brengt echter met zich mee dat er (1.) 's avonds geoefend moest worden en (2.) het weerbericht elke minuut in de gaten moest worden gehouden, omdat het misschien zou gaan sneeuwen..... Nou, die sneeuw kwam en dat betekende mediteren met monnik in de kelder van het hotel, lopen naar de tempel (hoogstens 5 minuten) was onverantwoord! Nou die verlichting liet op zich wachten en mijn knieën stribbelden wel heel erg tegen. Gelukkig konden we na de meditatie de onsen induiken om weer helemaal fris en fruitig in yukata aan de Boeddhistisch verantwoorde maaltijd te verschijnen.

Dag 2 was opnieuw een "groepsdagje" met als hoogtepunt (ehum) een bezoekje aan Toei Movie Land, een pretpark waar we een heuse les Japans zwaardvechten(?) van een aantal Samurai-acteurs hebben gehad. Even lekker de agressie kwijt ;)
Eindelijk een dagje "vrij" en wat gaan wij als echte Nederlanders dan doen, jaja, fietsen! Heerlijk, geweldige plekken bezocht, genoten van natuur en cultuur.

Aan het einde van de Kansai trip stond een bezoekje aan Nara gepland. Hier had ik al de hele week naar uitgekeken. Nara, het stadje waar volgens de legende samen met een mythologische god herten ter bescherming van de stad mee zijn gekomen. Deze herten lopen werkelijk overal, zoooo kawai! Tjaa ik besef me dat dit redelijk "herterig" klinkt, maar ik vond het echt heel bijzonder.

JPP site

Een aantal mede-JPP-ers hebben heel hard aan een mooie website zitten klussen, bij deze wil ik deze site even onder de aandacht brengen. Hij is nog niet helemaal af, maar je kan in ieder geval zien met wie ik hier in Tokyo zit (net Hyves/Facebook ;)).

Na veel wikken en wegen....

Ja ja, die persoon in die gele jas ben ik! Natuurlijk kan je in een land waar ooit de Winterspelen zijn geweest een ski-tripje niet overslaan. Een grote groep mede-studenten vertrok dit weekend dan ook daadwerkelijk richting de Olympische pistes, toch leek mij het verstandiger om het bij een "Winterberg-achtig" gebiedje te houden. Ook al kan ik nog geen 100 meter hardlopen, brace om, muts op en gaan met die banaan ;) Op aanraden van mede-knie-kneuzen maar weer op de snowboard gestapt. Na een hele nacht treinen stonden wij als eerste 's ochtends om 8 uur op de piste, de sneeuwcondities waren werkelijk geweldig, poeder en glooiende snelwegen; wat wil je nog meer.... Ook al was het een beetje tegen beter weten in, ik heb onwijs genoten!

Deze week nog even een weekje hard knallen, een aantal toetsen maken en dan begint het grote inpak-spektakel weer. Zaterdag vertrekken we richting Kyoto met de hele groep en daarna verhuizen we van het hotel naar het stekje waar iedereen tijdens zijn stage gaat verblijven. Ik houd jullie op de hoogte.

Liefs!

Tokyo door de week.....

Naast het genieten van al het nieuws en spannends in de weekenden staan de doordeweekse dagen in het teken van studeren, toetsen maken en bedrijfsbezoeken (en stiekem natuurlijk nog heel veel andere leuke dingen; filmpjes pakken, lekker eten, shoppen, rondkijken). Dit laatste variëert van bezoekjes aan een fabriek van Canon, een krant, NHK (Japanse BBC) en de ambassade. Na zo'n bezoekje is er soms nog een beetje tijd om te genieten van het mooie weer (en een koffie om de oogjes op te houden). Deze foto is genomen op een terras op de zesde verdieping van een gebouw in een business district in Tokyo.

Nikko

Het eerste uitstapje buiten Tokyo is een feit. In drie woorden: een groot succes! Met de trein zijn we afgereisd naar Nikko, een stadje zo'n 130 kilometer ten Noorden van Tokyo. Na alle prachtige (ietwat overweldigende) tempels en schrijnen, die zijn opgenomen op de werelderfgoedlijst, bewonderd te hebben zijn we richting onze slaapplaats gegaan. We verbleven in de "torenkamer" van een door een monnik gerunde lodge. 's Avonds hebben we genoten van een boedhistische maaltijd, een potje onvervalst "assholen" bij de haard en een flinke wandelingen de bergen in met als eindbestemming een onsen, heerlijk buiten in de sneeuw. De volgende ochtend begon het feest alweer om 7 uur met een pittige yoga-sessie van mister-monnik-himself.
Na het ontbijt zijn we verder de bergen in gegaan. Deze tocht leidde langs watervallen, bergmeren, aapjes en eindigde uiteindelijk in Yumoto. De geur van rotte eieren kwam ons al tegemoet bij het naderen van dit dorpje dat bekend is om zijn zwavelbronnen. Na ook hier een onsen meegepakt te hebben (en een goede douche met veel zeep) zijn we moe, maar voldaan weer richting Tokyo vertrokken.

Filmpjes

Voor de liefhebbers wat filmpjes gemaakt door mijn lieftallige mede.......
* Hoe snel kan je sushi maken....
* Zo voelt een aardbeving kracht 7....
* Karaokende "future leaders" ;)....
* Dit hebben wij met eigen ogen bewonderd....
* Nintendo-nerd feestje....

Mobiele nummer

Mijn mobiele nummer:
0081-80-3583-8657

Foto update

Wat is een wereldstad bezoeken zonder een bezoek aan een hoog gebouw om 360-graden te kunnen genieten van de stad.... Ook karaoke mag niet ontbreken in Japan (zie ook het filmpje). Het grote contrast tussen de Imperial Palace Garden met de bloeiende pruimenboom en de architectonische hoogstandjes waarin designers zoals Prada, Cartier en Chanel hun "dingetjes" verkopen. In het kader van de JPP-Nintendo-gekte hebben we een echt otaku-feestje bezocht. Al luisterend naar allerlei muziek waarin de game-deuntjes centraal staan (zie ook het filmpje) een game spelen en netjes zoals de Japanners; vooral niet te hard uit je dak gaan ;). Na een aantal weken genieten van al de lekkere vis en sushi hier hebben we nu ook maar de stoute schoenen aangetrokken en zijn we (om 5 uur 's ochtends) gaan kijken via welke weg deze visjes op ons bordje komen. Met als klapper een heerlijk sushi-maaltje om 7 uur 's ochtends. Tijdens één van mijn zwerftochtjes door Tokyo was ik getuigen van deze huwelijksceremonie. En...tot slot; Japan blijft het land van de sushi, dus we grijpen elke gelegenheid aan.... hier zitten we op uitnodiging van Dhr. Suzuki met de hele groep tonijn-hoofd (schijnt erg bijzonder te zijn, ehum) en heerlijke sushi te eten. Een verkleedpartijtje inclusief zwaard/mes mag niet ontbreken ;)

Rennen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan!

Alles gaat hier allemaal enorm snel en alles is zo enorm overweldigend! Ik heb echt het idee dat er te weinig uren in één dag zitten.... Er valt zo veel te doen! Gelukkig is iedereen erg enthousiast en slepen we elkaar van hot naar her. Gisteren was de grote dag van de "jikoshoukai" aangebroken. In mantelpakje (uhum) een korte speech voor alle stagebedrijven en daarna kletsen maar. Van mijn stagebedrijf waren er 4 personen aanwezig, leuke gesprekjes (handen -en voetenwerk) gevoerd en daarna met de hele groep naar de ambassade.

Afgelopen dagen stonden voornamelijk in het teken van electronica. Vanuit Leiden hebben we een electronisch woordenboekje meegekregen, maar wat is er nu een beter excuus om een Nintendo DS lite te kopen dan een nog praktischer "woordenboek spelletje" voor je DS ;) Ik ben niet de enige die dit excuus met beide handen aangegrepen heeft....jaja ik heb mijn eerste spelcomputer (ooit) gekocht. Tussen de lessen door en in de metro wordt er fanatiek tegen elkaar (wi-fi) ge-Mario-kart.

Vandaag voor het eerst één van de vele game hallen (7 verdiepingen o.i.d.) in Akihabara bezocht. Wow, ik heb echt met open mond staan kijken naar het obsessieve "game-gedrag" van volwassen Japanners. Stiekem hebben we zelf natuurlijk ook even lekker meegedaan. De JPP-band is een feit (zie foto's)! Ook ben ik sinds vandaag de trotse bezitter van een 3G mobiele telefoon.

Sumo

Vandaag een sumo-tournement-dag in de Ryōgoku Kokugikan van dichtbij meegemaakt, wat een spektakel om wedstrijdjes van soms nog geen 10 seconden, maar wederom een goede en erg traditionele sfeer.

Seijin shiki

Vandaag was een feestdag in Japan, "Seijin shiki", maar voor ons was het gewoon aan de bak. Vanavond wel alle 20-jarige meisjes in kimono bewonderd.... en gefotografeerd natuurlijk. Op het Japan Nederland Instituut was vandaag een sushi-chef uitgenodigd, ik wil jullie niet al te lekker maken....de foto's spreken voor zich denk ik (tonijn, zee-egel, st. jacobsschelp, garnalen......)

"Foto van de dag"

Vandaag heerlijk lang genoten van mijn Japanse bed ;) Daarna maar eens te voet de stad gaan bewonderen en verkennen. Het is erg makkelijk om met de metro overal te komen, maar je hebt echt totaal geen idee hoe een stad nu daadwerkelijk in elkaar zit. Ik heb o.a. met eigen ogen het "Lost in Translation" kruispunt in Shibuya bewonderd. Bizar! Ook ben ik nog even naar Harajuku geweest om te kijken of de brug daadwerkelijk bevolkt wordt door allerlei rare figuren (cos-players), dit viel en beetje tegen. Maar ik geef niet op, ik kom er later op terug!

Het was een geslaagd "hikikomori"-dagje!

Liefs!

Contactgegevens

Op het moment ben ik nog niet in het bezit van een Japans mobiel nummer en mijn Nederlandse telefoon heb ik niet meegenomen, maar:

~ Skype: bemarean
~ E-mail: bemarean@gmail.com
~ Adres: Nichi-ran Gakkai, t.a.v. Bemarean van der Walle, Chuo City Office Kyobashi Plaza Bldg. 3F 25-3, Ginza 1-Chome, Chuo-ku, Tokyo, Japan 104-0061

Aankomst in Tokyo

Lieve Allemaal,Mijn eerste berichtje vanuit Tokyo! Vliegen vanuit Schiphol was weer eens een andere ervaring dan vanuit Duitsland, erg gezellig al die uitzwaaiers en erg lekker alle drop ;) De vlucht was lang, weinig slaap en peentjes zweten, verder het bekende verhaal... Dinsdag namiddag was het dan eindelijk zover, over de Rainbow Bridge reden we Tokyo binnen, na wat papierwerk en ons eerste hapje in Japan, zijn we in de omgeving van ons hotel een beetje gaan wandelen. De eerste indruk; erg netjes allemaal, helemaal niet hectisch, bijna sereen, geen toeterende auto's, auto's stoppen voor zebrapaden, lekkere theetjes, leuke eettentjes etc.

Na weinig uurtjes echt slapen moesten we de volgende ochtend alweer vroeg op om naar de "vreemdelingendienst" te gaan. Tussendoor de eerste Starbucks in Japan meegepakt en een tempel bezocht. In deze tempel heb ik mijn eerste "written oracle" gekocht. Die van mij samengevat: "fortune: very good". Mocht ik hier nu niet tevreden mee zijn geweest, dan had ik hem in een rek bij de tempel kunnen hangen en een nieuwe kunnen kopen (mwahh)....

Ook zijn we woensdagmiddag voor het eerst naar het Japan Nederland Instituut (JNI) gegaan, de plek waar we onze Japanse lessen gaan hebben. Deze omgeving is lekker levendig en op loopafstand van de PC van Tokyo. In de "food plaza's" in de kelders van de fancy warenhuizen hebben we al een aantal keren een geweldige lunch gescoord (hele verdiepingen vol met zoete en hartige lekkernijen).

Donderdag was het tijd voor serieuze zaken, de eerste toets om ons niveau te checken, het resultaat viel me erg mee (vwiew). Ook hebben we kennisgemaakt met de senseis (docenten) die ons hier les gaan geven en hebben we weer heel wat "kilootjes boek" gekregen...

Gisteravond het begin van het weekend "gevierd" met een avondje "foute-tent-a-la-De- Engel-maar-dan-al-wat-vroeger-op-de-avond" met de hele groep. Verder is het eten elke keer weer een feestje (zie foto's).... er wordt zo veel aandacht besteed aan de presentatie. Dat geldt eigenlijk voor alles!

Vanochtend was het ook alweer vroeg raak. Met zijn allen zijn we naar een "rampencentrum" van de brandweer gegaan om ons enigszins voor te bereiden op de aardbevingen die we zo wie zo gaan meemaken hier in Japan. Wij kaaskoppen dachten hier nogal luchtig over, maar ik kan je vertellen dat een aardbeving kracht 7 (in een simulator) mij toch wel van mijn stuk bracht. En wat zo'n beving allemaal teweeg brengt....

Vanmiddag het eerste museum bezocht, een tentoonstelling van Japanse kleding en andere mode-items uit een aantal periodes. Leuk om te zien, maar het museum zelf en het gebouw (mall) waarin het zich bevindt, met name de sfeer die er hing, was bijzonder. Als volleerde Japanners hebben we met het fototoestel in de aanslag rondgelopen ;)

Hmmm, het wordt tijd om lekker te gaan slapen, morgen weer een dag! Er staan leuke dingen op het programma, dus... snel meer!

Liefs Bemarean